Naomi Nota

Naomi doet haar PhD in de groep Communicatie in Sociale Interactie aan het Max Planck Instituut voor Psycholinguïstiek, het Donders Centrum voor Brein, Cognitie en Gedrag en de Radboud universiteit. Ze groeide op in Frankrijk en studeerde taalwetenschap in Leiden. Na een jaar als onderzoeksassistent aan het Max Planck kon ze in 2019 beginnen met haar PhD.

Ze bekijkt hoe lichaamstaal, zoals kijkrichting, gezichtsuitdrukkingen en gebaren, het verwerken van de gesproken taal beïnvloed. Wat breder getrokken is ze geïnteresseerd in taalverwerking in de context van een gesprek met nonverbale interactie.

Verder tekent Naomi graag en houdt ze van buitenactiviteiten, zoals klimmen (hoewel dat in Nederland met het gebrek aan bergen meestal binnen moet gebeuren).


Het creëren van androids die over elektrische schapen dromen

Het is het jaar 2049. We bestaan nu naast kunstmatige intelligentie. Mensachtige agents zijn volledig geïntegreerd in onze samenleving en werken in gewone banen. Ze gedragen zich als mensen en zien er volledig uit als mensen. De humanoids kunnen alle uiterlijke signalen die we aan bewustzijn koppelen imiteren en lijken volledig zelfbewust. Ze gedragen zich net zoals de humanoids in de dystopische film ‘Blade Runner’, geïnspireerd op het boek “Do Androids Dream of Electric Sheep?” (Dromen androids van elektrische schapen?) van Philip K. Dick, of zoals in de meer recentelijke tv-serie ‘Westworld’. In andere woorden: we hebben een punt bereikt in de tijd waarop technologische groei oncontroleerbaar en onomkeerbaar wordt, resulterend in onvoorzienbare veranderingen in de menselijke beschaving.


Lachen als een boer met kiespijn

Een neppe glimlach herkennen is soms moeilijker dan je denkt. Hoewel mensen van nature sociale wezens zijn, zijn de meesten van ons verrassend slecht in herkennen of een glimlach oprecht is of niet.


Ben jij al uitgezoomd?

Stel je voor dat je scherm ineens bevriest, of dat het beeld van je vriend of collega plotseling hapert terwijl hij of zij klinkt als een robot. Jij wilt iets zeggen, maar je weet niet zeker wanneer het jouw beurt is in het gesprek. Er valt een ongemakkelijke stilte. Het scherm wordt zwart.